YÜZDE 80’İNİ KURTARDIK DİYORSUNUZ, PEKİ KALAN YÜZDE 20’YE NE OLDU?

Malatya’da Fuzuli bölgesinde ağaçlar üzerinden yürütülen çalışmalar, kamuoyunun aklına birbirinden önemli sorular getiriyor. Paylaşımda sökülen ağaçların yüzde 80’inin fidanlığa götürülerek yeniden dikildiği ifade ediliyor. Güzel! Peki, geriye kalan yüzde 20 nerede? Yoksa bu ağaçlar da yüzde hesaplarının arasında mı kayboldu?

İnsanın sormadan edemediği bir soru var: Madem ağaçların büyük bölümü sökülüp fidanlığa taşınabiliyordu, neden en başından buna uygun bir planlama yapılmadı? Sök, taşı, yeniden dik! Sonra da yapılan çalışmayı hizmet diye anlat!

Peki, vatandaşın sorması gereken sorulara kim cevap verecek?

Sökülen ağaçların yüzde 80’i fidanlığa götürüldüyse kalan yüzde 20 nerede?

Fidanlığa taşınan ağaçların kaçı tuttu, kaçı kurudu?

Sökülen ağaçların bulunduğu alanlara neden yeniden ağaç dikildi?

Bu söküm, taşıma ve yeniden dikim işlemleri için ne kadar kamu kaynağı harcandı?

Fidanlığa taşınan ağaçların kaçı gerçekten yaşatıldı?

Elbette ağaç dikmek güzel, yeşili korumak değerlidir. Yapılan doğru hizmete teşekkür etmekten de kaçınmayız. Ancak bir yandan ağaçları söküp diğer yandan yeniden dikiyorsanız, vatandaşın “Bu iş neden böyle yapıldı?” diye sorması da en doğal hakkıdır.

Asıl dikkat çeken soru ise şu: Madem sökülen ağaçların bir bölümü yeniden dikilebiliyordu, o hâlde neden aynı alanda ağaçlar söküldü ve ardından yeniden ağaç dikimi yapıldı? Başından doğru bir planlama yapılamaz mıydı? Bugün sök, yarın dik; önce kaldır, sonra yeniden yerleştir… Kamu hizmeti dediğimiz şey bu kadar zahmetli ve maliyetli bir döngüye mi dönüştü?

Elbette ağaçların başka alanlara taşınması ve yeniden dikilmesi güzel bir uygulamadır. Yeşilin korunması, yeni fidanların toprakla buluşturulması takdir edilmesi gereken bir çalışmadır. Ancak mesele yalnızca yeni fidan dikmek değildir. Mesele, mevcut ağaçların neden söküldüğünü, kaçının yaşatıldığını, kaçının kaybedildiğini ve bütün bu işlemlerin kamuya ne kadara mal olduğunu açıklamaktır.

Yapılan hizmete teşekkür ederiz; ancak teşekkür etmek, soru sormaktan vazgeçmek anlamına gelmez. Kamu hizmetinde başarı yalnızca yapılan işi göstermekle değil, yapılan işin nedenini ve sonucunu şeffaf biçimde açıklamakla ölçülür.

Fuzuli’de yeşil alanla ilgili bu tartışmanın artık net cevaplara ihtiyacı var. Yüzde 80’in hikâyesi anlatılıyorsa, yüzde 20’nin hikâyesi de anlatılmalı. Çünkü ağaçlar taşınabilir, fidanlar yeniden dikilebilir; fakat kamuoyunun aklındaki sorular cevapsız bırakılmamalıdır.

Şimdi yetkililere soruyoruz: Yüzde 80 nerede, yüzde 20 nerede ve bütün bu söküm-dikim sürecinin gerçek gerekçesi ne?

Ağaçlar yer değiştirdi, fidanlar toprakla buluştu; peki kamuoyunun soruları ne zaman cevap bulacak?