MHP Elazığ Milletvekili Semih Işıkver’in, MHP Genel Başkanı Sayın Dr. Devlet Bahçeli’ye kayısı ikram ederken yaptığı ve kamuoyuna yansıyan “Baskil’imizin dünyada eşsiz kayısısını ikram ederek ürünümüze dair bilgi arzında bulundum” ifadeleri, Malatya kamuoyunda haklı bir rahatsızlık oluşturmuştur. Bu açıklama, sadece bir cümle değil; binlerce yıllık tarımsal mirasa, emeğe ve tescilli gerçeklere karşı yapılmış büyük bir ayıptır.

Öncelikle altı kalın çizgilerle çizilmesi gereken gerçek şudur: Kayısı, meyvesinden önce fidanı, aşısı, genetiği ve üretim kültürüyle Malatya’ya aittir. Bugün Türkiye’de ve dünyada yetiştirilen kuru kayısının temel kaynağı Malatya’dır. Kullanılan tüm kayısı aşıları ve fidan çeşitleri Malatya menşeli, sertifikalı, tescilli ve resmî olarak onaylıdır. Bu, tartışmaya açık bir iddia değil; Tarım Bakanlığı kayıtlarıyla, coğrafi işaret belgeleriyle sabit bir gerçektir.

Kayısıda coğrafi işaret onayı Malatya’ya aittir. Nokta.

Özbekistan’dan Tacikistan’a, İran’dan Türkiye’nin herhangi bir iline kadar nerede kuru kayısı üretimi yapılıyorsa yapılsın, ya Malatya’dan götürülen fidanla bahçe kurulmuştur ya da Malatya genetiği kullanılmıştır. Meyvesi Malatya’dır, aşısı Malatya’dır, tohumu Malatya’dır. Geriye kalan açıklamalar ise ne yazık ki polemik, algı ve gündemde kalma çabasından ibarettir.

Sofralık kayısıya gelince…

Hatay, Iğdır ve Mersin’in erkenci ve sofralık kayısı üretiminde önemli bir yeri vardır; buna sözümüz yok. Yolları açık, bahtları açık olsun. Ancak kuru kayısı denildiğinde, dünya literatüründe, ticarette ve pazarda tek bir isim vardır: Malatya. Bunu eğip bükmenin, farklı cümlelerle süslemenin kimseye faydası yoktur.

Asıl düşündürücü olan ise Malatya’daki ilgili kurumların bu tür çıkışlara karşı sessizliğidir.

Kayısı Konuşuluyor, Kurumlar Susuyor: Malatya Kayısı Borsası ve Ziraat Odaları Nerede?

Malatya yönetimi bu konuda ne diyecek?

Kayısı Borsası’ndan bir açıklama gelecek mi?

Yoksa her zamanki gibi “duymazdan gel, geçer” anlayışı mı devrede olacak?

Tarım ve Ziraat Odalarına da buradan açık bir çağrı yapmak gerekiyor. Her gün farklı siyasi partilere plaket takdim etmekle, fotoğraf vermekle bu şehrin tarımı korunmuyor. Asıl görev; Malatya kayısısının hakkını savunmak, ulusal ve uluslararası platformlarda bu tür algı operasyonlarına karşı güçlü durmaktır.

Kamuoyunda dolaşan ciddi iddialar var:

Ziraat Odalarıyla ilgili dolaşan iddialar ise ayrı bir başlık açtırıyor.

Ziraat Odaları seçimleri neden erteleniyor?

Bu ertelemeler korkudan mı, yoksa açıklanamayan açıklar ve denetimsizliklerden mi kaynaklanıyor?

Yetkililer nerede? Denetim neden yok?

Denetimler neden yapılmıyor?

Plaket vermek başarı değildir.

Plaketle Malatya savunulmaz.

Sessizlikle hak korunmaz.

Kayısı bahçede don vurduğunda üretici yalnız, piyasada fiyat düştüğünde üretici yalnız, algı operasyonu yapıldığında yine üretici yalnız… Ama plaket törenlerinde salonlar dolu. Ne güzel değil mi?

Bir kez daha hatırlatalım:

Plaket takdim etmek başarı değildir.

Başarı, Malatya kayısısına sahip çıkmaktır.

Başarı, biri çıkıp “bizim kayısımız” dediğinde, belgelerle, tescillerle, net bir dille cevap verebilmektir.

Başarı; kayısıya sahip çıkmaktır, Malatya’nın hakkını masada da sahada da savunmaktır. Gerekirse kayısıya gerçekten sahip çıkan illerden yol haritası almak değil, o yol haritasını Malatya’dan dünyaya sunmaktır.

Ah be güzelim Malatya…

Dünyanın kayısı başkentisin ama bazen kendi evlatların bile sesini kısmaya çalışıyor. Bilinmelidir ki Malatya’nın kayısısı sahipsiz değildir. Ne bir cümleyle küçültülür ne de siyasi şov malzemesi yapılır.

Sahibiz Malatyam.

Kayısı da bizim, söz de bizim.

Haber Dilek Kiraz